26 Nisan 2013 Cuma


                                    ÖYKÜMÜ YAZARKEN YAŞADIKLARIM

 Öyküme seçtiğim konum sınıf arkadaşlarımla gittiğim bir piknik günüydü. Böyle bi konu seçmemin sebebi ise liseye dair aklımda kalan güzel anılarımdan biri olması. O gün hem eğlenceli geçmişti hem de orda yaşadığımız bi olayı anlatmak istemiştim. O olayda sakız satan küçük bir kızın boğulma tehlikesi geçirmesi ve arkadaşlarımızın onu kurtarmasıydı. İlk olarak böyle bir program kullanmaya başladığımızda bunun çok zor olduğunu ve tek başıma yapamayacağımı düşünmüştüm. Okula kullandığımız bilgisayarlardan yapılamaması da olumsuz bi durumdu. Çünkü evde bilgisayarım yoktu internet kafede de tek başıma yardım almadan yapmak hem zor hem de çok uğraştırıcı gelmişti. Öykü metnime uygun fotoğraflarımı seçip hepsini hazırlamışken okuldaki bir arkadaşımın bilgisayarına taktıktan sonra onların silinmesiyle bir daha nasıl o fotoğrafları  bulacam korkusu yaşamıştım. İnternet kafeye götürdüğümde resimlerimin aslında silinmediğini gördüm ordaki görevli resimlerimi geri getirebilmişti. Öyküm ve seçtiğim resimler bence birbirine çok uygundu. Sıra ses kaydına gelmişti nerde nasıl yapacaktım. Neyse ki bir arkadaşımın bilgisayarından yaptım. Fakat bu ses kaydını okulda hocamız açtığı zaman sesin çok az geldiğini ve anlaşılmadığını gördük. Hocamızın ses kayıt cihazıyla ses kaydımı yapmak için okulun koridoruna çıktım. Oralarda insanlar vardı ve ben bir elimde kendi telefonumdan yazdığım şeyleri okurken diğer elimde de ses kayıt cihazını kendime yakın tutmaya çalışıyordum. Komik bi görüntü oluşturduğumu ve kimsenin aslında ödevimi hazırladığımı anladığını düşünmüyorum .sesimin nasıl çıktığını ,doğru okuyup okumadığımı hata yapıp yapmadığımı ise sonradan merak etmeye başladım . Her şey hazırdı öyküm,resimler, ses kaydı , fon müziği sıra bunları film haline getirmeye gelmişti. Aslında bilgisayarı sadece facebook ve google dan bişeyler araştırıp,youtube dan müzik dinlemek ,video izlemek dışında başka şeylerde kullanmayan ve ilgisi olamayan benim için istemeyerek yaptığım  bir ödevdi. İlerde kullanıp kullanmayacağımı ya da ne zaman unutacağımı bile bilmiyorum. Ama bilgisayara ilgili ve böyle şeylerle uğraşmayı seven arkadaşlarım için çok eğlenceli bir ödev olduğuna eminim. Hazırladığımız filmler sınıfın önünde hep birlikte izlenecekti. Birinci sınıfın son zamanlarına gelinmiş olmasına rağmen henüz kaynaşmamış bir sınıf ortasında bunun yapılacak olması da olumsuz yönlerinden biri. Sonunda filmleri izliyorduk itiraf etmeliyim ki bir çok arkadaşımızla birbirimize güldük. Benim ses kaydıma gelincede çok sessiz beklerken sesimin o kadar yüksek çıkması beni şaşırttı. Daha önceleri topluluk önünde şiir felan okuduğum için kendi sesimi duymayı çok yadırgamadım. Bazı arkadaşlarımızın ödevi güzelken bazı arkadaşlarımızın ödevi ise kötü olmuştu bunun sebebinin ise bilgisayara ve böyle şeylere ilgili olup olmadığıyla alakalı bi durum olarak görüyorum. İleride böyle birşeyi kullanacak olan arkadaşlarımız için hem eğlenceli hem de öğretici bir uygulama oldu.